Entradas

El tiempo es un descojono

Imagen
Carmina Burana - 22. Tempus est iocundum  Tempus est iocundum, o virgines, modo congaudete vos iuvenes. Oh, oh, oh, iam amore virginali totus ardeo, novus, novus amor est, quo pereo. Mea me confortat Promissio, mea me deportat Oh, oh, oh, totus floreo, iam amore virginali totus ardeo, novus, novus amor est, quo pereo. Tempore brumali vir patiens animo vernali lasciviens. Oh, oh, oh, totus floreo, iam amore virginali totus ardeo, novus, novus amor est, quo pereo. Mea mecum ludit virginitas, mea me detrudit simplicitas. Oh, oh, oh, totus floreo, iam amore virginali totus ardeo, novus, novus amor est, quo pereo. Veni, domicella, cum gaudio, veni, veni, pulchra iam pereo. Oh, oh, oh, totus floreo, iam amore virginali totus ardeo, novus, novus amor est, quo pereo. 22. Este es un tiempo alegre Este es un tiempo alegre, oh doncellas, gozad ahora muchachos. Oh, oh, oh, estoy rejuveneciendo. Por el amor de una doncella, me consu...

De trato difícil

Somos los dos niños mal criados, consentidos y caprichosos. Fascinantes a primera vista y cansinos con el tiempo. Estamos condenados a bagar de casa en casa. No debieron sacarnos de nuestro hábitat inicial, pero lo hicieron y eso ya no tiene remedio. Ahora nos enfrentamos a encontrar nuestro sitio en el mundo, suponiendo que lo haya. Una nueva familia te pretende, pero no te conocen. Yo sí. Te recibirían con ilusión y con muchas esperanzas, pero tarde o temprano se darán cuenta de que poco hay que hacer con nosotros, estamos ya muy mayores para cambiar nuestras costumbres. La diferencia es que yo tengo capacidad de elección y ahora tengo que decidir por ti. Decidir si una nueva familia con más experiencia será lo mejor, quizá ellos puedan poner remedio a ese carácter tuyo tan fuerte. Si así decido me quedaré con la amarga sensación de que tiré la toalla antes de tiempo, de haber tomado una decisión impopular y condenable. Pero con la esperanza de que más tiempo y dedicación puedan ...

Yo soy rebelde

Imagen
Yo soy rebelde porque el mundo me hizo así. Acabo de celebrar con mis compañeros de clase del cole, nuestro encuentro anual. No estábamos todos, faltaron muchas chicas y casi todos los chicos. Claro que dos no nos encontraron porque tuvimos que cambiar de restaurante, en el que reservamos se confundieron y apuntaron una mesa de Sonias, y al parecer eran dos. Cuando llegamos, las primeras Sonias cenaban tranquilamente, y nosotros, pues a improvisar a las once de la noche. ¿Dónde cenarían nuestros perdidos? De los tres chicos que vinieron contamos dos, el tercero sólo estaba de cuerpo presente, eso sí, se le oyó. Como de costumbre hablamos de nuestra infancia, de las anécdotas que recordamos, de los profesores y esas cosas. Lo más sorprendente es que me hablo con casi todo el mundo de aquella época, vamos, que me hablan. No puedo entenderlo sin apoyarme en la sorprendente capacidad humana de perdón, y su bondad infinita. A mis seis años era una auténtica capulla, y me dedicaba a martiriz...

Cuarentona

Imagen
No soy dada a las grandes celebraciones, salvo mi boda, no he celebrado con gran entusiasmo casi nada. Hoy cumplo 40, y sí lo he celebrado, no con grandes fiestas, sino celebrar alegrándose. Por una vez en muchos años estaba esperando con impaciencia este día. ¿Crisis de los cuarenta? Pues no. Estoy en una edad estupenda en lo que seguramente es la mejor parte de mi vida, siempre quise ser mayor y dirigir mi camino; en la medida de lo posible ahora soy más dueña y consciente. Lo celebro con vosotros.

No debe de ser cierto

No debe  de ser cierto, no hay crisis como dicen, o  nos importa una mierda. Las cifras del paro, la falta generalizada de pagos, las colas en Cáritas de contínuas caras nuevas en los comedores sociales; no afectan como debieran a los que todavía cobramos. Ni solidaridad, ni leches. La Junta de Castilla- León y su rama de educación siguen cobrando fijo. No pagan lo que deben a los Ayuntamientos pero se sigue cobrando puntualmente. La plena cuesta de Septiembre, que para muchas familias deja en ridículo a la de Enero no ha afectado en absoluto a las costumbres del sistema educativo público. Todos gastábamos más en Navidades que en otras épocas y en las casas se celebraba la Navidad por todo lo alto. En muchas la próxima será diferente. No habrá bogavantes, ni cordero, ni percebes, y los Reyes Magos no serán tan espléndidos como acostumbraban. Pero  las familias podrán elegir comer otras cosas y consumir menos. Se podrá elegir. En Septiembre no hay elección posible. Ca...

Mano a mano

Imagen
Rechiflado en mi tristeza, te evoco y veo que has sido en mi pobre vida paria sólo una buena mujer. Tu presencia de bacana puso calor en mi nido, fuiste buena, consecuente, y yo sé que me has querido como no quisiste a nadie, como no podrás querer. Se dio el juego de remanye cuando vos, pobre percanta, gambeteabas la pobreza en la casa de pensión. Hoy sos toda una bacana, la vida te ríe y canta, Ios morlacos del otario los jugás a la marchanta como juega el gato maula con el mísero ratón. Hoy tenés el mate lleno de infelices ilusiones, te engrupieron los otarios, las amigas y el gavión; la milonga, entre magnates, con sus locas tentaciones, donde triunfan y claudican milongueras pretensiones, se te ha entrado muy adentro en tu pobre corazón. Nada debo agradecerte, mano a mano hemos quedado; no me importa lo que has hecho, lo que hacés ni lo que harás... Los favores recibidos creo habértelos pagado y, si alguna deuda chica sin querer se me ha olvidado, en la cuen...

Siempre hay alguien que se quiere

Imagen
                             Cuando la distancia se mide en tiempo, y el presente llega tan tarde que ya es pasado. Cuando el futuro acaba de escribirse, siempre hay alguien que se quiere. 

Allegro 6ª SINFONIA de WIDOR

Imagen
A las 20:30 en la Iglesia de La Asunción de Torrelavega mi amigo y director Alberto Sáez interpretará esta obra entre otras. Yo le registraré el concierto con otro compañero. El programa promete y el estado del órgano es más que aceptable. Todo hace suponer que será una noche de música estupenda. A disfrutar que ya casi no queda nada. Muchas gracias por seguirme, y por esas 10.000 visitas.

22 de agosto

Imagen
Hoy es un día cualquiera del declive de otro verano. Hoy han nacido y muerto personas lo que habrá despertado alegrías y penas. Hoy han pasado cosas buenas y malas, sospecho en qué medida o proporción. Habrá sido otro día aciago de mi verano, o quizá el más importante, el decisivo. Ha sido un día de playa, o de montaña o de trabajo duro. Ha sido el cumpleaños de mucha gente. Algunos ni le han dado importancia. Habrán recibido regalos, o no; y abierto los mismos con ilusión o desgana. Hoy alguien ha cumplido 65 años, y lo ha celebrado con devoción porque después de 50 ya no tendrá que trabajar y seguirá teniendo ingresos, o no.

Foso de arena.

Imagen
Apenas veo, algo en los ojos me lo impide. El ruido ensordecedor me resulta confuso, estoy aturdido. Me empujan a desplazarme hacia el centro de la pista y me azuzan para que reaccione. Hay más como yo, apenas les veo pero puedo olerlos. No quería luchar, pero mis contrincantes lo tienen claro. Corren hacia mí con crueles intenciones y me han atacado. Percibo sangre; la mía y la de los demás. Siento el dolor. Yo no venía para luchar, pero lo haré por mi vida. Ahora tengo claro lo que soy, un gallo de pelea. Seré el último en caer.

ITV

Empezar a olvidarse de cosas, tener la memoria frágil de repente, no saber a qué hemos ido a un sitio, no reconocer las caras que se cruzan por el pasillo. Todas estas situaciones se vuelven desesperantes cuando se intuye que algo está fallando en el cerebro. La sensación de reconocer que el principio del fin ha llegado y que será cuestión de tiempo que dejes de ser el que has sido. ¿Habrá un castigo peor?. Cuando llegue mi momento si llega, puede ser que no lo reconozca. Porque llevo viviendo situaciones parecidas toda mi vida. Se puede ser despistado y luego yo. Recorro como ratón las habitaciones de la casa buscando no sé el qué mientras que lo llevo en la mano. Si hubiera leído todo el tiempo que he perdido a lo largo de mi vida buscando , por ejemplo, las llaves; sería de una cultura intachable. Me dicen que es un problema de atención, pero si yo estoy muy atenta, a las cosas importantes que de forma caprichosa decide mi cabeza que lo son: una sonrisa, una mirada, una c...

El accidente de Mari Pili

- Ven aquí, que te voy a dar un mordisco en el culo que ya verás. - Jajajaj, ni hablar. No serás capaz. - Que no, verás cuando te pille. - Que me dejes en paz, que al final te voy a hacer daño sin querer. !No me hagas más cosquillas!. - Jeje, da igual que te escondas debajo de las mantas, te cazaré. - !Ay!, no me muerdas el dedo gordo del pie, que me da mucha impresión. - Sí, sí, vas a ver lo que es impresión. - Jajaja, no grites tanto, van a venir los vecinos a ver qué pasa y ya es muy tarde. - Casi te cogí, no corras. - Joder, qué golpe. ¿Pero cómo te has caído? Has volcado la cama y saltado por encima de mí, he visto cómo volabas. ¿Te has hecho mucho daño? Has aterrizado encima del cuello todo torcido, ¿puedes moverte? - Buenas noches - Buenas noches -No hemos querido decir nada hasta ahora, pero ésto ya es mucho. ¿Han visto la hora qué es? Las personas normales dormimos a estas horas. Es que hasta han despertado a los niños. Qué vergüenza tan ma...

Suegras

Tras una vida sentimental azarosa como la mía, acaban quedando flecos de todas las relaciones amorosas vividas. Así que voy teniendo en mi abultada mochila, entre otras cosas, unas cuantas suegras. Lo de la suegra mala y malmetedora es un mito. No todas son así, algunas son peores. Aunque hay excepciones. Mi primera suegra era... apropiada. Yo era una niña entonces que jugaba con su hijo, y fue conmigo agradable, atenta. La encantaba mi talla 36 y llegó incluso a regalarme ropa. Era una señora grande y rotunda. Y cuando llegaba a su casa y sospechaba mi presencia daba golpes a las cazuelas, con la única intención de no sorprendernos en circunstancias embarazosas. Todavía me saluda con una sonrisa cuando me se cruza conmigo, al igual que su hijo. La siguiente, mujer de pueblo; todavía tiene la boca abierta. No la cierra desde que la di a entender lo que esperaba de su hijo; nada del otro mundo: igualdad, colaboración doméstica, independencia intelectual. ¿Dónde andará?. L...

Ejes de coordenadas

Imagen
¿Y si el punto de corte de los ejes de coordenadas de la vida se encuentra justo en el centro de gravedad?. ¿Se debe de pedir perdón por ello?. ¿Dónde poner el cero si no? Ahora tú, no dejes de hablar.

Jamie Cullum

Imagen
Un espíritu muy grande en un cuerpo muy pequeño. Sale al escenario y extrovertido nos cuenta que ya estuvo en Vitoria hace seis años, que entonces parecía que tenía doce. Ahora, dice, ya parezco de trece; pero soy casi viejo. Treinta y uno. Un terremoto en el escenario, no para, salta, baila y se mueve eléctrico. Salvo en alguna balada, en el resto de sus interpretaciones se sobra la banqueta del piano, toca de pie o en tensión. No le tiene el más mínimo respeto al piano de cola que aporrea o golpea como un niño malo que juega salvaje. Pero lo que toca tiene mucho sentido y todo el ritmo imaginable. Viene acompañado de músicos muy competentes y que le siguen a pies juntillas. No sabe qué orden seguirá en el concierto y sus músicos tampoco. Comienza al piano y los demás eligen entonces con qué instrumentos van a acompañarle. Lo mismo el saxo, que la trompeta, que el bajo o contrabajo, percusión. Todos parecen capaces de manejar cada uno de los instrumento del escenario. Buena ...

Subamos la escalera

Imagen
Tras varias cervezas y música a tope, rodeada de humo y de gente; de tanto ruido que no puede oir ni sus pensamientos. Laura busca y encuentra por fin los ojos de Ángel entre la confusión del ambiente y de su cabeza, con poca luz. Lleva semanas esperándole y resistiéndose a partes iguales. Sus amigas, borrachas, celebran un cumpleaños. Ángel ya tiene 18. Laura, de su mano, le sigue escaleras arriba. 

No quisiera yo morirme sin tener algo contigo

Imagen
Y aunque pueda parecer un desatino, o no. No quisiera yo morirme sin tener algo contigo. La versión me hace gracia, muy de mover la cadera en julio.

Dormir o no dormir

Imagen
Esta noche no ha dormido. Se ha pasado las horas mirando el ordenador, mirando al cielo, mirando un libro, mirando el reloj. Los tendones de su espalda tensos como las cuerdas de un clave.  Ha repasado su día, la última semana, el último año. Ha imaginado mañana, construido y deconstruido pasado. Cada cita, cada conversación, las posibles soluciones. Ha imaginado posibilidades, correcciones, alternativas, opciones. Las cuencas de sus ojos ,ya negras, advierten que esta noche no ha dormido. Como no durmió ayer ni dormirá mañana. Cuando no duerme lee mi blog, y con una sonrisa cansada, sonríe a mis guiños. Pero no me dirá nada, porque nada tiene que decirme.

El Tábano

Pequeño, delgado pero fibroso, calvo, moreno, con unos dientes blancos y prominentes. Locuaz con cierta cadencia gangosa, arrastraba las palabras al pronunciarlas. Discutidor y con un cierto aire de suficiencia; ese que tienen las personas cuando siendo jóvenes parecen haber vivido seguramente demasiado. De vuelta de todo compartiendo las tardes con unos niñatos estudiantes que acababan de empezar a descubrir el mundo. No fumaba, ni bebía, trasnochaba poco, y su vida parecía transcurrir con la misma cadencia que sus palabras, a ritmo contenido. Con una hija de tres años a la que veía de vez en cuando pero mantenía económicamente. Vivía con su madre y nadie sabía exactamente cual era su ocupación laboral. Trapicheos y negocios nunca lo suficientemente claros. Era diplomado en magisterio infantil y nos dejó de piedra cuando contó que su última inversión había sido montar una nave para el cultivo de setas. Generoso, organizaba cenas en casa de sus infantiles amigos, a las que aporta...

Uno, dos tres...

Imagen
"Soy uno cuando estoy solo, somos dos si tu estás conmigo, somos tres si cuando estamos juntos viene algún otro amigo, cuatro..". El mundo está organizado para la mayoría. Para diestros, heterosexuales, de mediana estatura, y dos. Ser un número distinto de dos es un problema. Y qué menos que ser par, sino eres dos pues sé cuatro. Yo que siempre parezco contracorriente a veces soy una, algunas dos, casi siempre tres, a veces cuatro o seis. Si vas en autobús cómo sientas a tres, ¿dos y uno?. Y ¿quién es el uno?, ¿el más viejo, el más gordo?. Para alquilar habitación en un hotel, una triple es una doble con una cama muy mala en medio que estorba para todo. Si vas sólo, prepárate a pagar suplemento por todo. En un restaurante, la mesa no cuadra y se quedan plazas libres que no rinden. En este santo país, en otros te ponen a comer con el que llegue. Y al final acabas pensando que no ser dos es un problema personal. Y no lo es, es de marqueting. Para solitarios o impares, está en ...